Ferhat Tunç, sürecin kişisel kırgınlıkların ötesine geçerek daha yapıcı ve kurumsal bir zeminde ele alınması gerektiğini ifade etti.
Tunç, 1990’lı yıllarda Kürtçe müziğin baskı altında olduğu dönemde Kom Müzik’in önemli bir kültürel boşluğu doldurduğunu, birçok sanatçının bu yapı sayesinde üretim imkânı bulduğunu belirtti. Bu kurumların Kürt müzik hafızasının oluşumunda önemli bir rol üstlendiğini vurguladı.
Zaman içinde sanatçılar ile müzik şirketleri arasında telif, ödeme ve hak kullanımı gibi konularda çeşitli anlaşmazlıkların yaşandığını hatırlatan Tunç, Mem Ararat’ın da bu süreçte kurumla yollarını ayırarak yaşadığı sorunları kamuoyuna taşıdığını ifade etti. Ancak bu eleştirilerin tüm kuruma genellenmesinin doğru olmadığını, bireysel bir uyuşmazlığın genelleyici bir söyleme dönüşmesinin tartışma zeminini zayıflattığını söyledi.
Sanat dünyasında telif ve sözleşme sorunlarının gerçek bir sorun olduğuna dikkat çeken Tunç, bu meselelerin sosyal medya üzerinden sert ifadelerle değil, hukuk ve şeffaflık çerçevesinde çözülmesi gerektiğini savundu. Aksi halde bu tür tartışmaların güven kaybı ve karşılıklı yıpranmaya yol açabileceğini dile getirdi.
Ayrıca 1990’lı yılların koşullarının unutulmaması gerektiğini vurgulayan Tunç, o dönemde Kürtçe müziğin yasaklı olduğu süreçte bu tür kurumların büyük riskler alarak kültürel üretime alan açtığını hatırlattı. Bu tarihsel bağlamın göz ardı edilmesinin tartışmayı yüzeysel hale getirdiğini belirtti.
Son olarak Tunç, devam eden gerilimin karşılıklı yıpratıcı bir sürece dönüşmemesi gerektiğini ifade ederek uzlaşma çağrısında bulundu. Kurumların ve sanatçıların birbirini hedef almak yerine ortak emeği büyütmeye odaklanması gerektiğini söyleyen Tunç, sorunların diyalog ve şeffaflıkla çözülmesinin önemine dikkat çekti.